13 Temmuz 2015 Pazartesi

Söz ...

" Bu dünyada neyi çok istiyorsan o senin imtihanındır " diye okumuştum bir yerde. İnandım. Beklemeyi öğrenemedim, sabrıma yenik düştüm. 

Dün akşam misafirlerimiz vardı. Evlat edinmeye karar vermişler, 15 yıllık evlilikleri boyunca onca çabaya rağmen nasip olmadı bir evlat. Başvuru işlemleri, görüşmeler derken evlat edinmeleri için gereken onay gelmiş Ankara'dan. Sabırla bekliyorlar şimdi gelecek olan müjdeli telefonu. Ev öyle sessiz ki dedi bana, çocuk olmayınca susuş kalmış değirmenler gibi hissediyorum kendimi diye sessizce anlattı bana yaşadıklarını. Yaşayan biliyor bu duyguyu, onu anlıyordum çünkü biz de yaşadık bu süreçleri. Boğazımda düğümlenmeden ben ağladım, o ağladı. 

Hayatımda bir sürü şeyi değiştirmeye karar verdim. Değiştiremeyeceklerimi yanıma alıp, arta kalan her şeyden vazgeçmeye karar verdim. İnsanlardan, yaşananlardan sıkılmışken, hali hazırda hızlı karar almaya başlamışken bana iyi gelmeyen her şeyden kurtulmaya söz verdim. Böylesi güzel olacak...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder